Język płci
Kobiety mówią „tak”, ale mają na myśli „nie”, mówią „nie”, a myślą „tak”, za to mężczyźni nie mówią prawie nigdy nic.
Od zawsze wiadomo, że obie płcie mają problemy z komunikacją między sobą i porozumiewają się w specyficzny sposób. Czym można wytłumaczyć ten fenomen?
Deborah Tannen, amerykański profesor socjolingwistyki w swojej książce „Co to ma znaczyć” bada społeczne aspekty języka, czyli zastosowanie komunikacji werbalnej z uwzględnieniem ról społecznych ludzi. Na pierwszy plan wychodzi tu jednak fakt, że niezależnie od pozycji w społeczeństwie kobiety i mężczyźni mają inny styl prowadzenia rozmowy. Płeć piękna chce zawsze ustanowić więź, natomiast mężczyznom chodzi o dobicie targu. W sumie kobiety i męzczyźni żyją w świecie innych wartości, co wyjaśnia, dlaczego panowie i panie mówią całkiem odmiennymi językami.
Kobiety są bardziej emocjonalne
Kobiety potrzebują w swoim świecie harmonii, przyjaźni i przywiązania, potrafią współczuć i dążą w każdej sprawie do osiągnięcia zgodności. To również przejawia się w ich języku: kobiety nie mają problemu z wyrażaniem swoich uczuć, jednak często koloryzują one i ubarwiają swoją wypowiedź, by przypadkiem kogoś nie zranić. Takie zachowanie często prowadzi do nieporozumień.
Mężczyźni to wzrokowcy
Mężczyzn natomiast cechuje „nastawienie nia wizerunek“, co objawia się często ich skłonnością do klasyfikowania wszystkiego według danej pozycji. Dlatego tak trudno im jest poprosić kogoś o pomoc, ponieważ sami mogą zostać przydzieleni do nieodpowiedniej szufladki. Mężczyźni nie chcą okazać swojej słabości nikomu, to również osłabiłoby ich pozycję. W mowie uzewnętrznia się to tym, iż męska wypowiedź jest krótka, konkretna i rzeczowa. W końcu silniejszy ma tu coś do powiedzenia. Jednak jeśli chodzi o uczucia, mężczyźni często wybierają w tej sprawie milczenie.
Kobiety i mężczyźni powinni żyć w związkach z partnerami, którzy będą w stanie lepiej poznać i wziąć pod uwagę ich język. Wtedy komunikacja między nimi będzie zapewne bardziej udana.
