Redakcja eDarling
8634

Dżentelmen – czy nadal istnieje zapotrzebowanie na kurtuazję?

dżentelmen
Choć rzadko kiedy spotkamy go w fraku, nie posiada już ziemi ani służby to jednak wciąż jest idealnym kandydatem na partnera. Zadbany i gustowny strój, elokwencja, doskonałe maniery – to kobiece wyobrażenie dżentelmena. Czy sprostają mu współcześni panowie?

Co kraj to … dżentelmen

Z dobrej rodziny? A może arystokrata? Bogaty? Z uniwersyteckim wykształceniem? W swojej ponad pięćsetletniej historii pojęcie „dżentelmena” zyskało wiele znaczeń i zależnie od regionu Europy, czy epoki odnosiło się do innych cech.

 

W języku francuskim określenia „gentilhomme” używano do określania „szlachcica” lub „arystokraty”. W języku angielskim natomiast słowo „gentleman” odnosi się zarówno do człowieka szlachetnego, delikatnego i łagodnego, jak i do angielskiej niesformalizowanej warstwy społecznej przejawiającej aspiracje do rangi szlachty, tak zwanej „gentry”.

 

Pierwsi mężczyźni, w stosunku do których używano zwrotu „dżentelmen”, wywodzili się z zamożnych rodzin i nie byli zmuszeni pracować na swoje utrzymanie. Dlatego przez długi czas brak pracy był jednym z ważniejszych kryteriów bycia, bądź nie bycia dżentelmenem. Mężczyzna zmuszony przez okoliczności do podjęcia pracy zarobkowej musiał wystrzegać się za wszelką cenę pracy fizycznej.

 

Wykształcenie odgrywało również ogromną rolę i stanowiło wyznacznik przynależności do tego elitarnego grona. Optymalnym kierunkiem studiów było prawo, a jego dopuszczalnym substytutem wykształcenie ogólne zdobyte na najlepszych uniwersytetach.

 

Poza pochodzeniem i wykształceniem dżentelmen musiał się wyróżniać pokorą, cierpliwością oraz miłością do bliźniego. Obraz szlachetnego mężczyzny dopełniała szczodrość oraz respekt dla innych.

Dżentelmen dzisiaj

Choć dzisiaj szlacheckie korzenie nie grają już tak wielkiej roli jak kiedyś, to wymagania dotyczące cech charakteru niewiele się zmieniły. Mężczyzna, który chce uchodzić w oczach otoczenia za dżentelmena nadal musi odznaczać się obyciem oraz poczuciem stylu. Pewność siebie, kultura osobista oraz znajomość reguł savoir-vivre'u to cechy szanowane również przez wyemancypowane kobiety. Przytrzymanie drzwi, ustąpienie miejsca czy pomoc przy zakładaniu płaszcza nie są oznakami staroświeckich stereotypów dotyczących ról kobiet i mężczyzn w społeczeństwie, ale wyrazem uprzejmości i respektu.

 

Oczywiście zaszły również inne zmiany. Zwłaszcza w sferze finansowej. Dzisiejszy dżentelmen nie może już sobie pozwolić na porzucenie pracy. Niektóre panie nie lubią także, kiedy mężczyzna reguluje rachunek w restauracji. Aby uniknąć nieporozumień dżentelmen może wcześniej spróbować delikatnie dowiedzieć się, jakie poglądy na ten temat posiada jego wybranka.

 

Warto pamiętać, że dżentelmen powinien wyróżniać się swoim zachowaniem nie tylko w momentach przynoszących mu korzyści, ale również wtedy, gdy nikt tego nie zauważa.

 

Comments