Samotność po czesku: Jak potoczyły się losy bohaterów?

 

Samotność dotyka ludzi niezależnie od ich pochodzenia, wieku czy statusu społecznego i jest tematem chętnie podejmowanym przez literatów i filmowców. Bardzo życiowo, lecz również z przymrużeniem oka oraz wyjątkowo ciepło, pięknie i zabawnie udało się o tym opowiedzieć czeskiemu reżyserowi Davidowi Ondřičkowi. Jego nakręcony w 2000 roku film "Samotni" zachwycił widzów i wygrał plebiscyt publiczności na 16. Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym.

 

 

W filmie splatają się ze sobą losy kilku bohaterów, dla których samotność nie jest jedynie stanem przejściowym między jednym a drugim związkiem czy świadomym życiowym wyborem, lecz smutną rzeczywistością, z której na różne sposoby próbują się wyrwać. Bohaterowie filmu to młodzi Czesi, jednak śledząc ich losy można z łatwością stwierdzić, iż ich historia mogła wydarzyć się zarówno w Londynie, jak i Paryżu czy Warszawie. To uświadamia nam, że samotność może dotknąć każdego z nas, niezależnie od tego gdzie mieszkamy i jak żyjemy. Samotność młodych ludzi staje się współcześnie zjawiskiem coraz bardziej powszechnym. Czy powinniśmy się obawiać, że dotknie ona również nas?

 

 

W życiu Hanki, Petera, Roberta, Ondreja, Vesny i Jakoba zawirowania uczuciowe są na porządku dziennym. Bohaterowie muszą dokonywać dramatycznych wyborów, a osobliwe wydarzenia sprawiają, że wikłają się oni w kłopotliwe sytuacje, z których trudno wybrnąć. Przyjaciele żyją w ciągłym biegu i nieustającym chaosie i mimo, że są cały czas otoczni ludźmi, niekiedy nawet dosyć bliskimi ich sercu, zamykają się w swoim świecie, skazując się na samotność.

 

"Samotni" to film naprawdę warty obejrzenia, ponieważ każdy widz może odnaleźć w jednym z bohaterów cząstkę siebie. Być może niejeden z nas, tak jak Jacob, zatraca się oddając się nałogowi? Ktoś inny, podobnie jak Hanka, nieustannie poszukuje prawdziwej miłości lub, tak jak Veśnie, nie tracąc nadziei wciąż goni za czymś nieuchwytnym? Śledząc losy bohaterów, niejeden z nas zada sobie pytanie: Czy ja również w ten sposób nie uciekam przed samotnością? Może jednak warto niekiedy okazać swoje emocje, otworzyć się na innych i odważnie dać wyraz swoim uczuciom? Może właśnie to jest odpowiedni sposób, by nie poddać się samotności.