Nowy partner i jego dziecko - Cz.1.

Dylematy przyszywanych mam

 
Jesteś zakochana i marzysz o wspólnej przyszłości. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie mały problem. Twój nowy partner ma już dziecko z poprzedniego związku i pomimo, iż próbowałaś nawiązać z nim kontakt, to masz uczucie, że ono Cię nie akceptuje. A zatem, co ma zrobić kobieta, która wiąże się z mężczyzną, który ma dziecko z poprzedniego związku? Jak ma się odnaleźć w sytuacji, kiedy współodpowiada za nie swoje dziecko? Ma być macochą, koleżanką, ciocią czy tylko nową partnerką taty? "Przyszywane macochy" przeżywają w takich sytuacjach różne dylematy.
 

Skomplikowana układanka

 
„Rodzina – układanka” (patchwork family) to rodzina XXI wieku, która nikogo już nie dziwi. Częste są sytuacje, gdy rodzice się rozwodzą i każde z nich zakłada nową rodzinę, ma nowego partnera i nowe dzieci, jego lub ich wspólne. To całkowicie normalne, że na początku dziecko jest krytycznie nastawione i zazdrosne o nowego partnera swojego rodzica. Dzieci życzą sobie, często podświadomie, żeby rodzice nadal byli ze sobą i wszyscy razem tworzyli szczęśliwą rodzinę. Kiedy jednak ta rodzina rozpada się, to na pewno dziecku ciężko jest pogodzić się z nową sytuacją, z faktem, że jednego z rodziców już tak często nie będzie widywało. Do tego dochodzi jeszcze ta trzecia osoba – nowy partner jednego z rodziców... Ale nie bierz tego do siebie. Nie chodzi o Ciebie jako osobę, lecz rolę i miejsce, jakie zajmujesz. To powoduje, że dziecko czuje się zagrożone.
 

Jak powinnaś się zachować?

 
Na pewno powinnaś porozmawiać ze swoim nowym partnerem o swoich obawach i lękach. Omówcie Wasze zachowanie. Nowy partner powinien bardzo powoli „wejść” do rodziny. Dlatego pierwsze spotkanie z dzieckiem powinno zostać zaaranżowane na neutralnym gruncie. Dziecko nie będzie się czuło osaczone, a Ty będziesz mogła po godzinie lub dwóch sobie pójść. Pierwsze krótkie spotkanie zapoznawcze całkowicie wystarczy. Nie musisz też od razu przedstawiać się jako partnerka życiowa jego ojca, lecz na przykład jako jego przyjaciółka, dobra znajoma.   
 

Nawiązanie kontaktu

 
Na początku unikaj raczej częstych kontaktów w trójkę. Daj dziecku trochę czasu, by samo przekonało się, że nie jesteś dla niego zagrożeniem. 
Jeśli robicie coś w trójkę, bądź obecna, ale nie narzucaj się. Spróbuj nie dotykać, nie obejmować za często swojego nowego partnera. Nie okazuj dziecku przesadnie czułości. Nie próbuj również przejąć roli rodzica. Lepiej, jeśli okażesz dziecku po prostu swoje zainteresowanie. Ale nie narzucaj się. Bądź przyjacielska i otwarta. Na pewno nie wzbudzisz w dziecku sympatii, starając mu się za wszelką cenę przymilić. Obłudne i nieszczere: „Mój przyjacielu, co dziś razem robimy?” wywoła u niego raczej niechęć do Ciebie. Daj dziecku możliwość, aby przejęło inicjatywę. Niech samo spróbuje nawiązać z Tobą kontakt. Jeśli tak się stanie, to opowiedz mu coś o sobie. Pozwól swojemu partnerowi na to, by dużo czasu spędzał ze swoim dzieckiem, choć może to być dla Ciebie bardzo trudne. Dziecko musi jednak czuć, że jego związek z rodzicem pozostanie nietknięty, nawet jeśli mama czy tata mają nowego partnera. Jeśli uda Ci się zachowywać tak przez dłuższy czas, to może dziecko przyzwyczai się do Ciebie i zrozumie, że nie straciło rodzica, a za to może zyskało nowego, dobrego przyjaciela.
 
Do cz.2. kliknij tutaj.