Miłość i zazdrość
"Nie ma miłości bez zazdrości" śpiewała Violetta Villas i wydaje się, że w tych słowach rzeczywiście jest sporo prawdy. Zazdrość bywa nieodłączną, brzydką towarzyszką pięknej i niewinnej miłości. Słownik języka polskiego wyróżnia dwa rodzaje zazdrości:
1. uczucie przykrości, żalu spowodowane czyimś powodzeniem, szczęściem, stanem posiadania itp. i chęć posiadania tego samego;
2. uczucie niepokoju co do wierności osoby kochanej, podejrzliwość i dążenie do wyłączności w tym zakresie, chęć przeciwdziałania ewentualnemu naruszeniu tej wyłączności.
Oba rodzaje zazdrości mają charakter destrukcyjny i mogą zaszkodzić relacjom międzyludzkim i osobom odczuwającym zazdrość.
Kto najczęściej ulega zazdrości?
Zazdrość odczuwać może każdy, bez względu na wiek, płeć czy wykształcenie. Różne są jednak powody i siła natężenia tego uczucia. Kobiety bywają zazdrosne o czas, który ich partner spędza z potencjalną rywalką. Mężczyźni natomiast obawiają się często, że partnerka ich zdradzi, idąc do łóżka z innym mężczyzną. Powody te uwarunkowane są socjobiologicznie. Zadaniem panów jest przekazanie własnego materiału genetycznego swemu dziecku, dlatego tak ważna jest dla nich świadomość wierności ukochanej. Panie pragną natomiast, by partner cały swój wolny czas poświęcał ich wspólnym dzieciom i im samym.
Jak reagujemy na zazdrość?
G.L. White i P.E. Mullen w książce „Zazdrość. Teoria, badania, strategie”1 podają sposoby radzenia sobie z zazdrością, które stosują ludzie bez względu na płeć.
• poprawa relacji w związku poprzez staranniejsze zadbanie o wygląd zewnętrzny, większe zaangażowanie się w obowiązki domowe, okazywanie partnerowi większego wsparcia emocjonalnego;
• dyskredytowanie rywala w oczach partnera;
• próby przywiązania partnera do siebie za wszelką cenę, służy temu np. podkreślanie zobowiązań partnera wobec rodziny;
• dyskredytowanie partnera – próby dowartościowania samego siebie przez krytykowanie partnera;
• próba zabezpieczenia się na wypadek porzucenia - angażowanie się w nowe zajęcia, pracę, przyjaźnie;
• uciekanie od problemu - udawanie, że problem nie istnieje połączone często z nadużywaniem alkoholu, używek lub popadaniem w inne nałogi, jak np. Internet;
• umniejszanie znaczenia własnego związku: "przecież to i tak nic poważnego";
• poszukiwanie wsparcia lub odreagowanie – szukamy sił i pocieszenia w ramionach przyjaciół i rodziny.
Zazdrość jest nieodłącznym elementem ludzkiego życia. Nigdy nie udaje się pokonać jej do końca. Warto jednak nauczyć się tak sobie z nią radzić, by nie miała ona destruktywnego wpływu na związek z partnerem.
Redakcja eDarling 2011
Masz pytania? Napisz do nas: redakcja@edarling.pl
1White, G. L., Mullen, P. E., Jeaulousy: Theory, Research, and Clinical Strategies. New York: Guilford Press 1989.
