Czym jest miłość

Miłość i zakochanie

 
Miłość jest jednym z najbardziej elementarnych doświadczeń w życiu każdego człowieka, towarzyszy nam od początku istnienia. Każdy z nas wcześniej czy później jej zaznaje. Mimo iż to tak proste słowo i na pozór zrozumiałe dla wszystkich, każdy z nas wyobraża sobie miłość inaczej i definiuje ją bardzo subiektywnie. Miłość to silne uczucie przywiązania do drugiego człowieka. Jest ono połączone z wolą i często silnym pragnieniem stałego obcowania z nim, czemu może towarzyszyć pociąg fizyczny do osoby będącej obiektem uczucia. Miłość jeśli jest odwzajemniona to wspaniałe uczucie, które od wieków stanowi źródło inspiracji wielu twórców sztuki, literatury i religii. Stanowi ona również przedmiot badań licznych psychologów i naukowców, zajmujących się nie tylko stroną psychiczną zakochanej osoby, lecz również fizycznymi oznakami tego uczucia.
 

Miłość ma wiele twarzy!

  
Naukowcy wyróżniają kilka jej rodzai. Istnieje tzw. „Agape” – miłość o charakterze bezinteresownym, opierająca się na altruizmie oraz duchowej więzi, często o podłożu religijnym. „Philia” to miłość platoniczna, pozbawiona zbliżeń seksualnych i zmysłowości , oparta na przyjaźni, również bezinteresowna, lojalna i wierna. „Eros” to rodzaj miłości twórczej, kreatywnej i przepełnionej romantyzmem. Dominującą rolę odgrywa w jej przypadku sentyment, tęsknota oraz oczarowanie, pragnienie coraz większej pełni. „Sexus” natomiast jest formą miłości zmysłowej, realizującej się w zbliżeniach płciowych, opartej na wzajemnym pożądaniu. Najczęściej ma ona swój początek w ogromnym zauroczeniu lub zakochaniu. Jest jeszcze „narcyzm” – polegający na miłości do samego siebie, oparty na egoizmie.
 

Miłość w literaturze

 
Miłość w literaturze to przede wszystkim dzieła Szekspira takie jak „Romeo i Julia”, Goethego „Cierpienia młodego Wertera” – tutaj motyw miłości niespełnionej, część II i IV „Dziadów” Adama Mickiewicza opiewające miłość trudną, dzieła Henryka Sienkiewicza: „Ogniem i mieczem” oraz „Potop”, ponadto „Dzieje Tristana i Izoldy”, „Sonety do Laury” Francesco Petrarki na temat miłości trwalszej od śmierci, „Orfeusz i Eurydyka” o tej samej tematyce, „Lalka” Bolesława Prusa o miłości złudnej i nieszczęśliwej, „Miłość” Czesława Miłosza – dzieło definiujące miłość jako sens życia, poza tym na temat zawodu miłosnego „W Szwajcarii” Juliusza Słowackiego oraz „W Weronie” Cypriana Kamila Norwida.
 

Miłość w sztuce

 
Miłość w sztuce to przede wszystkim „La Vie” (Życie) Pablo Picasso, „Intymność” Eugene Carriere, „Pocałunek” Auguste Robin, „Objęcie” Egona Schiele, „Pocałunek” Francesco Hayez”, „Sen Dantego” D.G. Rossetti, „Madonna z dzieciątkiem” Girolamo Pompeo Batoni oraz „Pocałunek. Trzy okresy życia ludzkiego. Spełnienie” Gustava Klimta. Alegorią miłości w sztuce jest Amor – Eros w mitologii greckiej – bóg miłości i namiętności seksualnej. Podobnie jak Apollo grał na lutni. Istnieją różne wersje co do pochodzenia Erosa. Jedna z nim mówi, iż miał być on pierwszym z bogów, którego obecność była konieczna do zrodzenia pozostałych bogów. Inna historia mówi, iż był on synem Afrodyty i Aresa oraz Hermesa. Eros przedstawiany jest jako uskrzydlony piękny młodzieniec z łukiem i strzałą, którą godzi w zakochanych, by ich ze sobą połączyć. W późniejszych czasach zaczął być on przedstawiany jako pulchne niemowle z łukiem i strzałami.
 

Uczucie miłości

 
Stan osoby czującej miłość to zakochanie, charakteryzujące się obsesyjnym myśleniem o obiekcie uczuć, pragnieniem przebywania z nim. W przypadku gdy darzona przez nas uczuciem osoba jest dla nas niedostępna, cierpimy. Stan zakochania się można rownież analizować z punktu widzenia chemii oraz biologii: wiąże się on z podwyższonym poziomem fenyloetyloaminy (PEA) oraz dopaminy. Oznakami fizycznymi zakochania się jest pocenie się dłoni oraz przyśpieczone bicie serca, czyli podobne reakcje jakie wywołuje strach lub stres. Poziom hormonów wraca do normy w czasie od trzech do ośmiu lat, jest to jednak sprawa indywidualna.
 

Dr. Sternberg i jego teoria miłości

Podejmując tematykę miłości nie sposób wspomnieć dr Roberta Sternberga i jego teorii miłości. Według amerykańskiego psychologa można ją opisać przy pomocy trzech zasadniczych składników: Namiętności, intymności oraz zobowiązania. Cechy te ulegają ciągłej zmiane w czasie trwania związku. Intymność to przede wszystkim bliskość, wszelkie pozytywne uczucia i działania wzmagające przywiązanie partnerów. Zdaniem Sternberga na intymność składają się: Pragnienie dbania o dobro partnera, przeżywanie szczęścia w obecności partnera i z jego powodu, szacunek, przekonanie, że można liczyć na partnera w potrzebie, wzajemne zrozumienie, dzielenie się przeżyciami oraz dobrami duchowymi i materialnymi, dawanie i otrzymywanie uczuciowego wsparcia, wymiana intymnych informacji oraz uważanie partnera za ważny element własnego życia. Na poczatku związku intymność jest niska, rośnie ona stopniowo i w końcu opada po osiągnięciu swego maksimum. Drugi element – namiętność - polega  przede wszystkim na silnym przeżywaniu emocji zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Gdy poziom namiętności jest wysoki przeżywa się takie uczucia jak pożądanie, radość, podniecenie, tęsknotę, zazdrość oraz niepokój. Zobowiązanie to inaczej zaangażowanie w utrzymanie związku. Są to wszelkie działania mające na celu przekształcenie miłości w trwały związek. Jest to świadoma decyzja, czy chcemy pozostać w danym związku, czy jest on dla nas satysfakcjonujący i czy jesteśmy w nim spełnieni. Zaangażowanie jest składnikiem miłości, który sami jesteśmy w stanie kontrolować. Silne zobowiązanie może podtrzymywać związek, przez co staje się on silniejszy i stabilniejszy. Wraz z początkiem miłości zaangażowanie stopniowo rośnie. Po osiągnięciu swojego maksimum w większości przypadków utrzymuje się na tym samym poziomie do końca trwania związku.  Poszczególne fazy związku miłosnego według przemyśleń Sternberga to 1) faza zakochania się, 2) faza romantycznych początków, 3) faza związku kompletnego, 4) faza związku przyjacielskiego, 5) faza związku pustego oraz 6)  rozpad związku.
  

 
Miłość popycha ludzi do działania, daje nam motywację, uskrzydla, dodaje wiary i nadziei. Ludzie zakochani są uśmiechnięci, pełni życia, radośni i bardziej optymistycznie nastawieni do życia. Miłość jest źródłem energii i ciepła, które przekazujemy dalej. Jest ona ponadczasowym uczuciem, które tak trudno ubrać w słowa. Najlepiej jest go po prostu doświadczyć!